• strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /home/oytznpew/domains/vahl.nl/public_html/sites/all/modules/views/views.module on line 879.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /home/oytznpew/domains/vahl.nl/public_html/sites/all/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 589.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /home/oytznpew/domains/vahl.nl/public_html/sites/all/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 589.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /home/oytznpew/domains/vahl.nl/public_html/sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 135.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit(&$form, &$form_state) in /home/oytznpew/domains/vahl.nl/public_html/sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 135.
  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /home/oytznpew/domains/vahl.nl/public_html/sites/all/modules/views/views.module on line 879.

Archief

september 12th, 2013

Het goede doel heiligt alle middelen

Vorig jaar reed een Culemborgse moeder zichzelf dood. Haar kinderen zitten op dezelfde basisschool als mijn kinderen. Op het prikbord van die school hing een paar weken na het ongeluk een poster: “Ik ben inmiddels overleden”. De poster is van de Stichting ALS, die fondsen werft voor de spierziekte ALS. Mijn maag draaide om van zoveel tactloosheid. Van de overijverige vrijwilliger, die de poster had opgehangen, maar vooral van de Stichting ALS. Aan de mensen uitleggen wat de onbekende ziekte ALS is en doet, was kennelijk niet voldoende. Het moest een keiharde ‘in your face’-campagne zijn. We zien een (naamloze) ALS-patiënt die ons indringend aankijkt. Uit de begeleidende tekst blijkt dat hij er niet meer is. Wat is de boodschap? Dat ik meer geld had moeten geven en dat deze patiënt dan nog had geleefd?

september 10th

Phil en Ronnie Spector in de laatste Liefde

De Liefde is over. In de korte tijd dat dit blad bestond schreef ik er een aantal artikelen voor. In het laatste nummer een inkijkje in de relatie tussen Phil Spector, geniale producer, en zijn vrouw Ronnie. Een verhaal over een zieke geest in een gezond lichaam, en de wonderlijke wegen der liefde.

Jan Guillou, de Ernest Hemingway van de 21e eeuw

Een van de interessantste auteurs van dit moment vind ik Jan Guillou. Hij werkt aan zijn magnum opus, een romancyclus over de 20e eeuw. Voor hij successchrijver werd, maakte hij naam als journalist. Hij geldt als de man die het Zweedse Watergate-schandaal onthulde. Maar waar Woodward en Bernstein de Pullizer prijs krijgen, draaide Guillou de bak in. Lees hier mijn interview met hem in HP/de Tijd.

april 19th

Seks, drugs en pantoffels

Groupies, orgies en vechtscheidingen. Ruige seks in de kleedkamer met zoveel mogelijk vrouwen. Zo zien we het liefdesleven van de gemiddelde rockster. Maar de schijn bedriegt. Veel artiesten zijn keurig getrouwd. En vooral heel lang. 

 

maart 11th

Pippi Langkous als rolmodel

Ach, wat zijn Nederlandse kinderen toch onopgevoed en brutaal. Waar is de tijd dat vader alleen zijn hand maar hoefde op te heffen...

In Franse restaurants pik je Nederlandse kinderen er zo uit. Dat schrijft Aleid Truijens in de Volkskrant (9 maart 2013). Terwijl Franse leeftijdgenootjes keurig stil aan tafel blijven zitten, rennen Nederlandse kinderen rond, lusten ze bijna niets en gooien ze met eten. Je krijgt bijna begrip voor die immer chagrijnige Franse obers die je laten wachten tot je een ons weegt voordat ze je bord ongeïnteresseerd voor je neus smijten.

Nederlandse ouders kunnen niet opvoeden, is de boodschap. Durven niet meer op te voeden. Ze zijn te druk met zichzelf en ’s avonds moe. Ze hebben daarom geen zin in discussie. Zelf jong in de tijd dat alles moest kunnen, weten ze niet waar de grenzen liggen. Dus geven ze hun kinderen in alles hun zin. Met als gevolg dat de Nederlandse jeugd de hondsbrutaalste en verwendste ter wereld is.

maart 8th

Jorritsma is erger van Vogelaar

Annemarie Jorritsma wil niet te praten met Rutger Castricum van PowNews. Contraproductief, dom en onterecht.

Een publieke bestuurder moet iedere journalist te woord staan. Zo werkt dat in onze democratie. De bestuurder die de publieke zaak dient, legt (onder meer) via de verslaggever verantwoording af aan het publiek over zijn daden. Niet willen praten met één bepaalde journalist is niet willen praten met de achterban van deze journalist.

Ik kan een paar situaties bedenken waarin je als bestuurder een bepaalde journalist mag boycotten. Bijvoorbeeld als de journalist in kwestie je vuilniszakken heeft opengesneden op zoek naar geheimen. Als de journalist je kinderen heeft gestalkt in de hoop op een onthulling over pa of ma. Of als de journalist in je huis heeft ingebroken en documenten heeft gestolen.

november 16th, 2012

Crisis! Culemborg eet laatste koe op!

Culemborg moet bezuinigen en doet dat door de kudde Galloways bij de spoorbrug naar het slachthuis te brengen. Dit is geen bezuiniging die pijn doet in je portemonnee maar in je ziel.

Begin oktober fietste ik met mijn dochter over de Lekdijk richting Culemborg. Het was een prachtige zaterdagmiddag, een waterig zonnetje, niet erg koud maar de herfst was al voelbaar. Een paar honderd meter voor de spoorbrug stopten we. In de uiterwaarden was de kudde Galloways net bezig een brede kreek over te steken. De grote runderen gingen als eerste het water in, op de hoef gevolgd door hun kalfjes. Met alleen hun kop nog boven de waterlijn overbrugden ze langzaam zwemmend de dertig meter van de ene naar de andere oever. Daar vervolgden ze, druipend van het water, hun pad. Het was een schitterend schouwspel, de natuur op zijn mooist. Mijn dochter en ik bleven een minuut of tien gefascineerd kijken.

Cornelis Vreeswijk. De grootste zanger die Nederland nooit had.

Sinds eind 2010 werk ik aan een biografie van Cornelis Vreeswijk (1937-1987). Vreeswijk groeide op in IJmuiden maar emigreerde op 13-jarige leeftijd naar Zweden. Daar werd hij de grootste en meest geliefde artiest van het land, in status vergelijkbaar met Bob Dylan. Er is een park naar hem vernoemd, hij heeft een eigen museum, een jaarlijks muziekfestival, er zijn boeken over hem geschreven en in 2010 draaide een speelfilm over zijn leven. Cornelis was verzweedst, maar hij bleef zijn hele leven ook een Nederlander. Dat zal in mijn biografie tot uitdrukking komen. Het boek verschijnt in 2013 bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. Naar aanleiding van zijn 25e sterfdag was ik te gast bij RTV Noord-Holland. Hier te zien, vanaf ongeveer 3/4 van de uitzending: http://www.rtvnh.nl/programma/225/Noord-Hollands+Diep/43339#aflevering

februari 28th

PowNews voor de deur? Gedraag je als een D66'er

Het meest irritante lefgozertje van de klas is nu bewapend met een camera en noemt zich Rutger Castricum. Hij zuigt, bijt, slijmt, schoffeert en manipuleert met als enig doel het ontmaskeren van zijn opponent. Zijn eerste slachtoffer was minister Ella Vogelaar. Vier jaar geleden schreef ik er een artikel over. Hoe om te gaan met media als GeenStijl en PowNews? Hoogleraar Andreas Kinniging koos gisteren voor de fysieke aanval. Bgrijpelijk maar uiterst contraproductief. Alexander Pechtold laat al jaren zien hoe het wél moet.

'Ik wil het andere gezicht van politici laten zien. Dan gaat het meer om het gedrag dan om de inhoud. Het is niet mijn bedoeling ze te vernederen. ' Dat zei Rutger Castricum tegen mij toen ik hem in 2008 belde naar aanleiding van zijn Vogelaar-filmpje. Ik denk dat dit vier jaar later nog steeds het uitgangspunt van de PowNews-verslaggever is. Mensen ontregelen, irriteren, uit hun tent lokken. Totdat ze hun zelfbeheersing verliezen en inderdaad hun andere gezicht laten zien. Rutger kan er anders over denken, maar het resultaat is vaak vernederend voor de persoon die het onderspit delft tegen de gevatte en hondsbrutale verslaggever.

februari 5th

Welk excuus heeft NS om geen sorry te zeggen?

Eén sneeuwbui was voldoende om het spoornet voor 2 dagen te verlammen. De NS liet zijn reizigers in de kou staan, niet alleen doordat er kennelijk niets geleerd was van voorgaande jaren, maar vooral ook omdat de communicatie weer eens aan alle kanten te kort schoot. Toch weigerde de directeur van NS Reizigers, Ingrid Thijssen, excuses te maken. Want de NS had alles op alles gezet en bovendien lag het niet aan de treinen of het personeel, maar aan het spoor. En dan moet je bij ProRail zijn. En hoe kun je nu excuses maken voor iets waar je geen opzettelijke schuld aan hebt?